;

به نقل از رس فیلم :





The Peanuts Movie (فیلم بادام زمینی‌ها) —-۶ نوامبر ۲۰۱۵ انیمیشن،ماجرایی،کمدی ۸۸ دقیقه G





امتیاز شما

100
( 1 رأی )

کارگردان : Steve Martino

نویسندگان : Bryan Schulz, Craig Schulz, Cornelius Uliano

صداپیشگان : Noah Schnapp, Bill Melendez, Hadley Belle Miller

هزینه تولید: ۹۹ میلیون دلار

محصول کشور: ایالات متحده آمریکا

کمپانی توزیع کننده: 20th Century Fox

خلاصه داستان : اسنوپی اقدام به اجرای بزرگ‌ترین مأموریت زندگیاش می‌کند و به همراه تیمش راهی آسمان‌ها می‌شود تا ردی از رقیب دیرینه‌شان بیابند، این در حالی است که بهترین دوستش چارلی براون جستجوی حماسی خود برای برگشتن به خانه را شروع کرده است.





منتقد: جیمز براردینلی – امتیاز ۷.۵ از ۱۰ (۳ از ۴)





بسیاری از فیلم‌ها (به خصوص دنبالههایی که برای فیلم‌های دنباله دار قدیمی ساخته می‌شوند) به درجات مختلف روی نوستالژی سرمایه گذاری می‌کنند. با وجود این، تعداد اندکی از فیلم‌ها به اندازه «فیلم بادام زمینی‌ها»(The Peanuts Movie)، نخستین اثر سینمایی مجموعه «چارلی براون و دوستان» بعد از اکران «سفر بخیر، چارلی براون» در دهه ۱۹۸۰ میلادی، روی نوستالژی تا این حد تکیه می‌کنند. به مدد برنامههای تلویزیونی حاضر در همه جا امروزه کودکان خیلی خوب با دار و دسته بادام زمینی‌ها آشنا هستند، ولو این که آخرین کمیک استریپ ارجینال روزنامهای این مجموعه در فوریه ۲۰۰۰ (یک روز بعد از مرگ خالق این اثر، چارلز ام شولتز) منتشر شد. هنوز هم، به نظر مخاطب اصلی «فیلم بادام زمینی‌ها» بزرگسال هایی هستند که با این شخصیت‌ها بزرگ شده‌اند. سن بادام زمینی‌ها حدود ۶۵ سال است بنابراین تعداد بسیار زیادی از آمریکایی‌ها خاطراتی با آن دارند. برای ساخت آخرین فصل از این مجموعه، سازندهها (شامل پسر و نوه شولتز، که در نوشتن فیلمنامه همکاری کرده است) تلاش زیادی کرده‌اند تا با طرفدارهای قدیمی‌تر فیلم غریبه نشوند.

تنها استفاده «فیلم بادام زمینی‌ها» از انیمیشن مدرن این است که از تصاویر کامپیوتری به جای طراحی‌های دستی استفاده کرده است. (تکنیک سه بعدی اشتباه سهمگینی است- این کار غیرضروری است و گهگاه باعث پرت شدن حواس بیننده می‌شود.) با این حال، نگاه کلی نشان دهنده کارهای شولتز و برنامه های تلویزیونی با پیش زمینههای ایستا و ظاهری پرداخت نشده و «ناقص» است. هنگام تماشای سکانس‌های با دست طراحی شده شاهد فلاش بک‌ها و سکانس‌های خیال هستیم. گرچه موسیقی فیلم توسط کریستف بک ساخته شده و موسیقی جدیدی است، اما تا دلتان بخواهد از موسیقی اولیه وینس گوارالدی استفاده شده است، به خصوص از «لینوس و لوسی» (که برای خیلی‌ها به عنوان «تم بادام زمینی‌ها» معروف است)، که سه بار در طول تماشای «فیلم بادام زمینی‌ها» شنیده می‌شود.

تا جایی که فیلم دارای خط داستانی است، درباره شیفتگی چارلی (با صدای نوآ اِشنَپ) به دخترک موقرمز (فرانچسکا کاپالدی) و در نتیجه درس‌هایی که او درباره ارزش خود می‌آموزد است. در واقع، گرچه «فیلم بادام زمینی‌ها» تنها بهانهای برای ورق زدن ۵۰ سال کارتون‌های شولتز است، اما در فیلم اشاره‌هایی هم به معروف‌ترین برنامههای تلویزیونی از جمله کدوتنبل بزرگ، سراینده‌هایی که آهنگ «زمان کریسمس اینجاست» گوارالدی را می‌خوانند و نیز اشارهای به محدودیت‌های آشپزی چارلی براون دیده می‌شود. چارلی با بیس‌بال و بادبادک هوا کردن مشکلاتی دارد. لوسی هنوز هم به خاطر بازی با روانپزشک جریمه می‌شود. در یک صحنه، اسنوپی در قالب شخصیت جو کول می‌رود. در بسیاری از سکانس‌های فانتزی، او به ستاره جنگ جهانی اول در مبارزه با بارون سرخ تبدیل می‌شود. این فیلم حتی برای افرادی که خیلی محدود بادام زمینی‌ها را در طی این سال‌ها دیده‌اند چیزی شبیه به بازگشت به خانه است. آیا این بد است؟ خیر، اما بیشتر شبیه سفری به اندرون حافظه است تا تماشای یک چیز جدید.

صداگذاری در این فیلم بسیار دقیق است- هیچ یک از بازیگران کودک این نقش‌ها را قبلاً بازی نکرده‌اند و بسیاری از آن‌ها هم تجربه حرفه ای بسیار محدودی دارند. آن‌ها همان طور که انتظار می‌رفت عالی هستند. «فیلم بادام زمینی‌ها» فاقد صداهای مشهور است چون نیازی به آن‌ها ندارد. حتی یک یادآوری مشهور می‌توانست تعادل همه چیز را به هم بزند و تولید کنندهها به این امر واقف بودند. این فیلم با بی پروایی درباره مخلوقات شولتز است. از این‌ها گذشته کدام ستاره از چارلی براون بزرگ‌تر است؟ (در حاشیه باید بگویم که بیل ملندز مرحوم، که صدای اسنوپی و ووداستاک را در برنامههای تلویزیونی و فیلم‌های قبل از سال ۱۹۶۶ تقلید می‌کرد، از طریق صداهای آرشیوی کار مشابهی را در این فیلم انجام می‌دهد.)

اغلب گفته می‌شود که فیلم‌های انیمیشنی که برای خانوادهها ساخته می‌شود آن گاه که در دو سطح عمل می‌کنند موفق می‌شوند- یکی در سطح کودکان و دیگری درگیر کردن بزرگ‌ترها. «فیلم بادام زمینی‌ها» با تمام شخصیت‌هایش و انزوای معصومانهاش از بدبینی‌های مدرن شاید یک استثنا باشد. برای بچهها، منبع لذت و شادی با دیدن شخصیت‌های آشنا و ترفندهای جالب آن‌ها شروع می‌شود. برای بزرگ‌ترها، نه حرف‌های دوپهلو (شرک) یا غافلگیری‌های عمیق (داستان اسباب بازی) بلکه تحریک خاطرات خوش دوران گذشته خوشایند است. و این بدان معنا است که همه از تماشای «فیلم بادام زمینی‌ها» بنا بر دلایل مشابه و بدون توجه به سنشان لذت می‌برند.

اختصاصی نقد فارسی

مترجم: محمدرضا سیلاوی





کپی برداری و نقل این مطلب به هر شکل (از جمله برای همه نشریه‌ها، وبلاگ‌ها و سایت های اینترنتی) بدون ذکر دقیق کلمات “منبع: سایت نقد فارسی” ممنوع است و شامل پیگرد قضایی می شود.





منبع : نقد فارسی



 

نوشته: admin2
تاریخ: 10 آذر 1394
بدون نظر